Scattered Thoughts | ചിതറിയ ചിന്തകൾ

The last year has been a hard time for people in India and abroad. The fear of COVID ripped us inside out, but it was also tough to stay indoors without the security of a job. Several companies decided to shut stop their businesses which also meant that people had zero salaries to manage their monthly expenses. The vast cities wore a deserted look that mirrored the absence of daily activities. It was a distressing glimpse of a place that had an active life in the pre-pandemic years. The sight of empty roads and closed shops were uncommon before the COVID, except during bandhs.  COVID was a different experience for a vast majority. Many have never spent long hours in their houses. The pandemic gave time to reflect on ourselves, to spend considerable time with family, to learn new things - at the expense of our welfare.  We speak volumes about staying hopeful all our lives, but when we stand near to reality, we realise how hopeless it is to tell people to hope all the time....

"ഏറ്റവും മനോഹരമായ വാക്ക്," പ്രതീക്ഷയെ ഇങ്ങനെയാണ് ഒരു സുഹൃത്ത് നിർവചിച്ചത്. പലർക്കും പല പ്രതീക്ഷകളാണ്. ക്വാറണ്ടൈൻ കഴിഞ്ഞു വീട്ടുകാരെ കാണാമെന്ന പ്രതീക്ഷ, സമൂഹവ്യാപനം നടക്കില്ലെന്ന പ്രതീക്ഷ,  കോവിഡ് ഫലം നെഗറ്റീവ് ആകുമെന്ന പ്രതീക്ഷ, സമയത്തു ശമ്പളം കിട്ടുമെന്ന പ്രതീക്ഷ, തന്റെ കുടുംബം കര കയറുമെന്ന പ്രതീക്ഷ, ദൂരെയുള്ള പ്രിയപ്പെട്ടവർ സുരക്ഷിതരെന്ന പ്രതീക്ഷ, തനിക്ക് രോഗം പിടിക്കില്ലെന്ന പ്രതീക്ഷ, ഈ കാലവും കടന്നുപോകുമെന്ന പ്രതീക്ഷ... ഇപ്പോൾ കടന്നുപോവുന്ന കാലം പരീക്ഷണങ്ങൾ നിറഞ്ഞതാണ്. ആരെ എന്താണ് കാത്തിരിക്കുന്നത് എന്നറിയാത്ത വിഷമം പിടിപ്പിക്കുന്ന ഒരവസ്ഥ.   മനസമാധാനം എന്തെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ട് പലർക്കും ദിവസങ്ങൾ ആയിരിക്കും. ഇങ്ങനെയുള്ള നാളുകളിൽ ആരോട് എന്തുപറയാനാണ്! പക്ഷെ ആരോടും ഒന്നും പറയാതെ ഓരോ തുരുത്തിൽ ഒറ്റപ്പെട്ടിരിക്കാൻ നമ്മൾ മനുഷ്യർക്ക് സാധിക്കില്ലല്ലോ. നിലവിലെ കഷ്ടതകൾക്ക് ഒരവസാനം ഉണ്ടെന്നും, ഇത് താൽക്കാലികമായ തിരിച്ചടിയാണെന്നും കരുതാൻ എല്ലാവരെക്കൊണ്ടും സാധിക്കില്ല.  ദിവസവരുമാനക്കാരുടെ കാര്യമെടുക്കാം. പലർക്കും കൂലി കിട്ടിയിട്ടില്ല.വീട്ടിൽ നിറയെ രോഗികളാണ്. കോവിഡ് പ്രതിസന്ധി കഴിയാ...

Youth preparing meal packets for distribution in Kerala. Photo: PTI Every morning, a large queue of dogs and pigeons surround the waste bin in our hostel mess. The reason? To eat food. Sometimes, dogs chase away the pigeons to grab most of the share. There is also a youth who comes in his bicycle along with biscuit packets to distribute among the dogs.   Corona has affected the daily plans of many including animals. If we look around, we see many of them struggling to eat. I live in a residential area. Previously, dogs used to get rice from the surrounding small shops. But the shops are closed now.   We see the dogs wandering around in search of food. When we go to grocery shops, we meet them standing there with a tired look on their faces. I often get them some biscuits. There are a few houses that keep a small tan with rice grains to feed the pigeons. Some others make small bowls to help them quench the thirst. A month earlier, feeding of pigeons was banned in public...